Λέανδρος Πολενάκης «Κόκκινο Φεγγάρι» (Σκιές Τσέχωφ)

με τη συναρπαστική Έφη Βενιανάκη στο «Αγγέλων Βήμα»

%ce%b5%cf%86%ce%b7%ce%b2%ce%b5%ce%bd%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%b7%ce%bb%ce%ad%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%bf%cf%82

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

Ένας μετά-Τσέχωφ σε όλο του το φιλολογικό μεγαλείο, διαχρονικός και υπερ-τοπικός (για να μην πω διαχρονικός ακόμα), υπερ-χρονικός και συγκρατημένα μεταμοντέρνος. Ο διακεκριμένος κριτικός θεάτρου και άξιος φιλόλογος (με την ουσιαστική έννοια του όρου, χωρίς ακαδημαϊκές αγκυλώσεις και σχολαστικισμούς) ο Λέανδρος Πολενάκης, με επάρκεια και κάποια εκρηκτικά ίχνη χιούμορ, ξαναγράφει τις «Τρεις αδελφές» του Τσέχωφ, ελαχιστοποιώντας τες σε δύο, παραλείποντας τη μία και προσθέτοντας δύο αρσενικούς, ο ένας καθαρόαιμος κι ο άλλος νεορομαντικός με τονισμένη τη θηλυκή του πλευρά. Αν προσθέσεις και μια βόμβα μεγατόνων που δεν σκάει μέχρι το τέλος της παράστασης, αλλά πυροδοτεί αλυσιδωτές συναισθηματικές αντιδράσεις, σεξουαλικές εκτονώσεις μέχρι την κατάφαση στη Ζωή και στον Έρωτα, που θα οδηγήσει στο crescendo του τέλους… Μιλάμε δηλαδή για ένα καλογραμμένο έργο, όχι με την έννοια του Σκριμπ, αλλά με τη βαθιά γνώση ενός ανθρώπου του Θεάτρου που ανάλωσε τη ζωή του στην υπηρεσία της Τέχνης, από σταθερή γωνία.

Όλοι οι συντελεστές αυτού του σκηνικού θαύματος εξαίρετοι.

Οφείλω όμως να εξάρω το μελοδραματικό βάθος και την κινηματογραφική ρεαλιστικότητα στην ερμηνεία της Έφης Βενιανάκη, που έπαιξε συγκρατημένα και διαχρονικά, χωρίς να μιμηθεί μια Ρωσίδα, αλλά παρέπεμπε και στην Σκανδιναβία του Μπέργκμαν και στην Βικτωριανή Αγγλία και στην Αυστραλία των πρώτων αποίκων, στην μετεμφυλιακή Ελλάδα του Αγγελόπουλου, αλλά κυρίως στην Αθήνα του σήμερα, την αλλοτριωμένη από την Κρίση και το άγχος που αυτή γεννά.

Ο καλός συγγραφέας Λέανδρος Πολενάκης, κάτω από την επιφανειακώς αθώα αυτή παραβολή ξαναγυρίζει στα «παιδιά των λουλουδιών» και στη ζωοποιό δύναμη του Έρωτα, το μόνο αντίδοτο στο υπαρξιακό κενό, στην αρρώστεια, στη φτώχεια και στο άγχος του Θανάτου.

Tο έργο έχει ανεβεί στα πλαίσια τού φεστιβάλ.Ελληνικού θεατρικού έργου τού 21ου αιώνα με καλλιτεχνική διευθύντρια την άξια θεατρική συγγραφέα ΛΕΙΑ ΒΙΤΑΛΗ.

Σημαντικό έργο, καταπληκτική παράσταση, υπέροχες ερμηνείες. Μην το χάσετε!

Ταυτότητα

«Κόκκινο Φεγγάρι» (Σκιές του Τσέχωφ) του Λ. Πολενάκη

Σκηνοθεσία – Σκηνικά – Κοστούμια: Δημήτρης Κωτσής

Παίζουν οι: Έφη Βενιανάκη, Σοφία Ορφανού, Βασίλης Μπατσακούτσας, Τίτος Λίτινας

Θέατρο «Αγγέλων Βήμα»

 

Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

INFO:

http://www.avgi.gr/article/10971/7722018/-kai-to-pio-yperrealistiko-senario-prepei-na-echei-mia-pragmatike-base-#

Το “Κόκκινο φεγγάρι” (Σκιές Τσέχωφ) στο “Αγγέλων Βήμα”

Ήταν μερικά χρόνια πριν όταν ο Λέανδρος Πολενάκης εντόπισε, σε μια ρωσική εφημερίδα, μια είδηση «με πολύ ενδιαφέρον», που στάθηκε αφορμή για τη συγγραφή ενός θεατρικού έργου με τίτλο«Κόκκινο Φεγγάρι» (Σκιές του Τσέχωφ), που κάνει πρεμιέρα τη Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Κωτσή, στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα, στο πλαίσιο του 3ου Φεστιβάλ Ελληνικού Θεατρικού έργου του 21ου αιώνα.

«Η είδηση αφορούσε δύο γυναίκες που ξεσπιτώθηκαν αρκετές φορές λόγω του πολέμου και κατέληξαν σε ένα σπίτι όπου ξαφνικά εμφανίστηκαν δύο άνδρες από το πουθενά και τους είπαν ότι πρέπει να φύγουν, γιατί το σπίτι θα ανατιναχθεί! Οι γυναίκες αρνήθηκαν και έμειναν αμετακίνητες. Αυτό μετά από αρκετά χρόνια σκέφτηκα να το κάνω θέατρο», μας εξηγεί ο γνωστός κριτικός θεάτρου και συγγραφέας. «Νομίζω ότι και το πιο υπερρεαλιστικό σενάριο πρέπει να έχει μια πραγματική βάση. Άλλωστε η πραγματικότητα είναι πολλές φορές υπερρεαλιστική, κάτι που ωστόσο δεν καταλαβαίνουμε, καθώς την έχουμε συνηθίσει ως πραγματικότητα», προσθέτει.

Στην ερώτηση πόσο επηρεάζει και πόσο ευθύνεται για τη συγγραφή θεατρικών έργων η ενασχόλησή του με την κριτική, ο κ. Πολενάκης σημειώνει πως “για λόγους δεοντολογίας, κριτική θεάτρου και συγγραφή θεατρικού έργου θεωρούνται μη συμβατά, γι’ αυτό και τα έργα που έχω γράψει δεν τα πολυκυκλοφορώ!», λέει χαριτολογώντας.

Ρωτώντας τον εάν το νέο του θεατρικό έχει κάποιες αναφορές σε αγαπημένους του συγγραφείς, όπως ο Τσέχωφ, καθώς ο πλήρης τίτλος είναι «Κόκκινο Φεγγάρι» (Σκιές του Τσέχωφ), απαντά ευθέως: «Όλοι έχουμε κάποιους συγγραφείς που αγαπάμε και προτιμάμε, αλλά δεν τολμάμε να αναμετρηθούμε μαζί τους. Σε αυτό υπάρχουν κάποια τσεχωφικά στοιχεία, σαν μια σπουδή στον Τσέχωφ, που προέκυψαν από την αγάπη μου στη ρωσική λογοτεχνία και το θέατρο. Ο Τσέχωφ μου αρέσει γιατί δεν κάνει κήρυγμα, το μόνο που λέει είναι πάρτε πρωτοβουλίες, πάψτε να είστε μοιρολάτρες”.

Σύμφωνα με τους συντελεστές της παράστασης και την καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ Λία Βιτάλη, ο Τσέχωφ στο έργο του Πολενάκη γίνεται ο θεμέλιος λίθος όπου πάνω του χτίζεται μια σύγχρονη πραγματικότητα, με ήρωες παλλόμενους από ζωή. Ήρωες που βρίσκονται σ’ ένα αέναο παιχνίδι με τον χρόνο και τις σκιές του παρελθόντος τους, που όμως κάποια στιγμή θα το αφήσουν πίσω τους.

«Το Κόκκινο Φεγγάρι δεν θα σας πω ποιο είναι, είναι ένα εύρημα», υπογραμμίζει ο Λέανδρος Πολενάκης και αφηγείται την ιστορία του έργου του: «Πρόκειται για δυο γυναίκες, αδελφές, που έχουν επιβιώσει στη Ρωσία μετά από έναν μεγάλο πόλεμο, από τον οποίο η χώρα βγήκε νικήτρια. Έχουν αποσυρθεί σε μια ασήμαντη επαρχιακή πόλη και ζουν κλεισμένες σε ένα σπίτι, μέσα στο οποίο ζούσαν και οι τρεις αδελφές του Τσέχωφ πριν φύγουν, αλλά δεν ξέρουμε πού πήγανε, δεν ξέρουμε δηλαδή αν έφτασαν στη Μόσχα γιατί ακολούθησε ένας καταστροφικός και αιματηρός πόλεμος. Αυτές οι δυο αδελφές είναι πολύ δεμένες αλλά και πολύ ανταγωνιστικές μεταξύ τους. Σε όλη τη διάρκεια του πρώτου μέρους μαλώνουν για το ποια θα κάνει δική της… τη σκιά ενός νεκρού που υπάρχει στο σπίτι. Ώσπου εμφανίζονται δυο άντρες από το πουθενά και το παιχνίδι αντιστρέφεται. Τότε οι δυο γυναίκες κάνουν πάσα η μια στην άλλη το φάντασμα, διεκδικώντας αληθινούς άντρες. Πρόκειται για δυο πυροτεχνουργούς που ήρθαν να εξουδετερώσουν μια βόμβα που βρίσκεται στα θεμέλια του σπιτιού και γίνονται ο καταλύτης να λυθούν οι εμπλοκές και τα προβλήματα του παρελθόντος, σε ένα έργο όπου το τέλος έχει τις δικές του ανατροπές”, σύμφωνα με τον συγγραφέα του.

Ταυτότητα

«Κόκκινο Φεγγάρι» (Σκιές του Τσέχωφ) του Λ. Πολενάκη

Σκηνοθεσία – Σκηνικά – Κοστούμια: Δημήτρης Κωτσής

Παίζουν οι: Έφη Βενιανάκη, Σοφία Ορφανού, Βασίλης Μπατσακούτσας, Τίτος Λίτινας

Θέατρο «Αγγέλων Βήμα»

Παραστάσεις: κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 7 μ.μ.

 

Advertisements
Συλλογὴ εἰκόνων | Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Θέατρο, Λογοτεχνία. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...