ΕΒΙΤΑ. ΤΟ μιούζικαλ στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ σε αριστοτεχνική ερμηνεία

Λαμπερή «Εβίτα» στο ανακαινισμένο και υπέρλαμπρο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς. Επαγγελματισμός και χάρη.

 

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

Παρακολουθώντας αυτούς τούς ακάματους υπέρ-επαρκείς καλλιτέχνες, θαύμασα τον επαγγελματισμό και τη χάρη τους, διείδα την αρμονική τους συνύπαρξη για το καλό της παράστασης, παρατήρηση την υπακοή στα κελεύσματα του σκηνοθέτη, καθώς και την πιστή εφαρμογή εκ μέρους του των διεθνών προδιαγραφών ενός τέτοιου βεληνεκούς παγκόσμιου υπερθεάματος. Και θυμήθηκα την αριστουργηματική και άκρως συμβολική, απολύτως πολιτική ταινία του Φεντερίκο Φελλίνι «Πρόβα Ορχήστρας»: εκεί όταν αφήνονταν ελεύθεροι οι αναρχικοί καλλιτέχνες να παίξει ο καθένας τους το αφεντικό αρμονία δεν επιτυγχάνετο κι αποτέλεσμα δεν βλέπαμε. Όταν όμως ο ικανότατος και ταλαντούχος μαέστρος έπαιρνε στα χέρια του τη ράβδο (κοινώς μπαγκέτα) κι επεδείκνυε σιδερένια πυγμή το αποτέλεσμα ήταν πέρα κι από ικανοποιητικό. Με αυτό θέλω να πω ότι, όπως αποδείξαμε περίτρανα στην Ολυμπιάδα του 2004, εμείς οι Έλληνες όχι μόνο εργαζόμεθα, αλλά είμαστε πολύ παραγωγικότεροι και δημιουργικότεροι από άλλους, υπό έναν και μόνον όρον: ότι δεν κάνουμε του κεφαλιού μας, δεν θα είμαστε ξερόλες και δεν θα αυτοανακηρυχθούμε σε αυθεντίες καπελώνοντας (ή ΚΑΙ αποκεφαλίζοντας) άλλους, αποδεδειγμένα αξιότερους από εμάς. Κάτι τέτοια θεάματα που απαιτούν απόλυτη πειθαρχία, συγχρονισμό και τέλειο συντονισμό εκ μέρους του σκηνοθέτη, αλλά και του διευθυντή σκηνής, και όλων των τεχνικών-συντελεστών του ενιαίου θαύματος της παράστασης, με κάνουν και ξεκουράζομαι από την προχειρότητα και τη φτώχεια «σοβαρών» θεαμάτων, σοβαροφανών «αυθεντιών», μεγαλεπήβολων φωστήρων του θεάτρου (αλληλολιβανιζόμενοι γίγαντες με πήλινα πόδια), οι οποίοι μας δείχνουν κάτι πενιχρά αναλόγια (εις την καλυτέρα των περιπτώσεων) κι εύκολους αυνανισμούς (επί σκηνής και …μη). Σε παραστάσεις σαν της «Εβίτας» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς που διευθύνει με γνώση, τόλμη και μεράκι ο καλός σκηνοθέτης, καθηγητής και αρθρογράφος Νίκος Διαμαντής, που μεγαλουργεί εδώ και τρεις δεκαετίες στο «Θέατρο Σημείο»…

Σε αυτή την ελληνική παραγωγή τού διεθνούς μιούζικαλ ένιωσα αξιοπρεπής ως θεατής κι ότι με σέβονται οι επί σκηνής και οι εκτός σκηνής καλλιτέχνες. Όλοι οι καλλιτέχνες ήταν υπέροχοι!!! Άψογοι επαγγελματίες. Καταπληκτικοί!!!

Το θέαμα θα ήταν πληρέστερο αν είχε ζωντανή ορχήστρα και πειστικότερο ρεαλιστικό σκηνικό που να μην μοιάζει με play-mobil και «θέατρο βαλίτσας». Απ’ ό,τι με ενημέρωσε όμως ο σκηνοθέτης Δημήτρης Μαλισσόβας έπρεπε να υπακούσουν στις ρήτρες που επέβαλε το διεθνές συμβόλαιο και να συμμορφωθούν με τις τεχνικές προδιαγραφές που έθεταν οι δημιουργοί του θεάματος αυτού και κάτοχοι των πνευματικών του δικαιωμάτων.

Θαύμασα την εξαιρετική Νάντια Μπουλέ: καλλιτέχνις διεθνών προδιαγραφών. Έπαιζε, τραγουδούσε και χόρευε με την πειστικότητα ενός αναπνέοντος άνθους. Ειδικά στην καταληκτήρια και καταληκτική σκηνή τής κατάρρευσής της έδωσε ρέστα! Τέτοιοι ηθοποιοί τιμούν την Ελλάδα και όλους εμάς. Η Ελλάδα έχεις πολλούς ταλαντούχους ανθρώπους σε μικρό χώρο, δεν είναι όλοι τους όμως το ίδιο εργατικοί, συστηματικοί, υπομονετικοί κι επίμονοι. Οι περισσότεροι παραιτούνται κι ανακυκλώνονται. Είναι άλλο να είσαι δημιουργικός κι άλλο να είσαι παραγωγικός. Το ένα χωρίς το άλλο δεν μας κάνει ανταγωνιστικούς και τότε η ευγενής άμιλλα μετατρέπεται σε ανοίκειους διαγ(κ)ωνισμούς και συμμορίες που πίνουν …ούζα!!! Εις βάρος των αξίων και των αποκεφαλισθέντων. Η Νάντια Μπουλέ και όλοι οι άξιοι καλλιτέχνες-συντελεστές αυτής της υποδειγματικής παραγωγής είναι θαρρώ η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Εύγε σε όλους! Πάντα τέτοια και σ’ ανώτερα! Θαυμάστε τους:

Νάντια Μπουλέ, Αιμιλιανός Σταματάκης, Μιχάλης Ψύρρας, Άλεξ Οικονόμου, Μαρία Δελετζέ, Ίαν Στρατής, Άρης Πλασκασοβίτης.

Μαζί τους οι: Έλενα Βακάλη, Ανδρέας Βούλγαρης, Γιώργος Βούντας, Ίρις Γουργιώτου, Πέτρος Ιωάννου, Ντένια Λεβέντη, Στέφανι Μακαρίτη, Πάνος Μαλακός, Πάνος Μαλικούρτης, Γιάννης Μανιατόπουλος, Σταύρος Μαρκάλας, Νία Μπαλάφα, Σταύρος Μπέκας, Αγγέλα Σιδηροπούλου, Κατερίνα Σούσουλα, Aγγελική Τρομπούκη, Εύα Τσάχρα.

Συμμετέχει: 10μελής παιδική χορωδία.

Την μουσική της παράστασης ερμηνεύει ζωντανά η Majestic Symphonic Orchestra.

Σκηνοθεσία : Δημήτρης Μαλισσόβας

Απόδοση κειμένου : Γεράσιμος Ευαγγελάτος

Μουσική διδασκαλία/ Διεύθυνση ορχήστρας : Αλέξιος Πρίφτης

Χορογραφίες: Νίκος Μαριάνος

Σκηνογράφος: Ζήσης Παπαμίχος

Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος

Ενδυματολόγος: Ηλένια Δουλαδίρη

Β’ Ενδυματολόγος: Μαίρη Μαρμαρινού

Φωτογραφίες: Δημήτρης Σκουλός

Μακιγιάζ: Γιάννης Μαρκετάκης

Κομμώσεις: Τρύφωνας Σαμαράς

Artwork: Κωνσταντίνος Γεωργαντάς

Video: Νίκολας Οικονομίδης

Βοηθός σκηνοθέτη: Νουρμάλα Ήστυ

Παραγωγή: People Entertainment Group Α.Ε.

Διεύθυνση παραγωγής: Γιώργος Ισαάκ – Άλεξ Ελσαμπάγ

Οργάνωση παραγωγής: Δάφνη Πιτσίκα

Βοηθός παραγωγής: Γρηγόρης Παγανίτσας

Γιατί το Καλό πρέπει να λέγεται και να επαινείται ευθαρσώς!

Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

Μέλος της Εταιρείας Κριτικών Θεάτρου και Χορού

Info:

http://www.thetoc.gr/politismos/article/to-thruliko-miouzikal-evita-sto-dimotiko-theatro-peiraia

 

Advertisements
Συλλογὴ εἰκόνων | Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Θέατρο, Λογοτεχνία, Μουσική, Χορός. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...