Αληθινά πικρή «Υγρασία στους Τοίχους» του Αναστάση Πινακουλάκη με τον κινηματογραφικά νεορεαλιστικό Στέφανο Παπατρέχα στον ατμοσφαιρικό αυλικό χώρο του «Θεάτρου επί Κολωνώ».

 

Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

 

 

Όλες οι παθογένειες τού Εκπαιδευτικού μας συστήματος, ειδικά στην τρίτη, την Ανώτατη βαθμίδα, εκεί που ο νεποτισμός και η ευνοιοκρατία καλά κρατούν, παρ’ όλο που καταργήθηκε από το 1981 η «αγία» καθηγητική έδρα, άλλες υπόγειες όζουσες και θολές εδραίες συναλλαγές καλά κρατούν, σκοτίζοντας το τοπίο και την κρίση εκείνων που πραγματικά θέλουν να σπουδάσουν, να μελετήσουν, να ερευνήσουν και να ανελιχθούν στην ατελείωτη κλίμακα της Γνώσεως, αλλά προσκρούουν σε ομάδες και παρεούλες, οθωμανικά ρουσφέτια και αλλαξο-εξυπηρετήσεις, σε ρωμαϊκά «δώσμου να σου δώσω» και αν-οίκειες συναλλαγές, ακόμα κι όταν μεταφέρονται στα του οίκου. Όσοι αναγκαστήκαμε να καταφύγουμε στην Εσπερία, στην εκτός συνόρων άλλου είδους μιζέρια, μόνο που εκεί λειτουργούν οι θεσμοί, έστω και σε ένα επιφανειακώς μεγάλο ποσοστό ασφαλείας… όσοι καταφύγαμε «στο εξωτερικό» για να ολοκληρώσουμε τις σπουδές μας προκειμένου να ξεφύγουμε από τρικλοποδιές, ανασκολοπίσεις και χωρίς να υποχρεωθούμε να μιμηθούμε τους άθλους του Ηρακλή, καλώς γνωρίζουμε και τις παθογένειες και τη νοσηρότητα και τη ρυπαρότητα (τόσο στους τοίχους όσο και στα μυαλά) του Ελληνικού Πανεπιστημίου. Κάθε νοσηρότητα όμως γεννάει το φασισμό και τους δευτερογενείς καθημερινούς ρατσισμούς. Η νεοελληνική κοινωνία είναι βαθιά, δομικά συντηρητική, αφού δεν έχει ακόμα αποκοπεί από το οθωμανικό παρελθόν της κι αν μας σώζει κάτι είναι τόσο η ευρωπαϊκή όσο και η φιλοδυτική ένταξή μας σε υπερ-δομές που ευελπιστώ να μας απαλλάξουν συν τω χρόνω (μετά από μία ή δύο γενιές ξενοσπουδαγμένων διδακτόρων)… να μας απαλλάξουν λέω από την κακομοιριά μας, που διώχνει (ανεξαρτήτως Κρίσεως) τα καλύτερα μυαλά, τα γερά και δημιουργικά, αφού εδώ ό,τι προεξέχει περισσεύει, περιθωριοποιείται, γελοιοποιείται από τις διάφορες συντεχνίες, καθίσταται γραφικό κι αν είναι ασταθές ή αδύναμο εγκλείεται σε πάσης φύσης ιδρύματα κι απομονώσεις (για να λάμψει αιώνες ή δεκαετίες μετά δια του έργου) όπως ο Βιζυηνός, ο Χαλεπάς, ο Φιλύρας και τόσοι άλλοι, αν δεν τους κάνει τη χάρη ν’ αυτοκτονήσει σαν τον Καρυωτάκη, τον Συκουτρή…

Χάρηκα αυτή την παράσταση στο πάντα ψαγμένο κι ατμοσφαιρικό «Θέατρο επί Κολωνώ» γιατί μέσα από την έκδηλη ψυχοπαθητική παραβατικότητα του υπερευφυούς τρελού μάθαινες την αλήθεια για τα κακώς κείμενα, εκείνα που κανένας λογικός ανερχόμενος μικροαστός δεν θέλει να καυτηριάσει για να μην αμαυρώσει το μητρώο κοινωνικών φρονημάτων του, για να μην τραβήξει την προσοχή της αγέλης των μετριοκρατούντων, για να μην επισύρει την μήνιν των, για να μην προκαλέσει – εν τέλει – την καθολική και πλήρη εξόντωσή του…

«Το ημερολόγιο ενός τρελού» σε σύγχρονη εκδοχή, με τσεχωφικό χιούμορ και πολιτικές πινελιές που μόνο στα άγνωστα έργα του Τεννεσσή Ουίλλιαμς ανευρίσκουμε…

Αληθινά πικρή «Υγρασία στους Τοίχους» του Αναστάση Πινακουλάκη με τον κινηματογραφικά νεορεαλιστικό Στέφανο Παπατρέχα στον ατμοσφαιρικό αυλικό χώρο του «Θεάτρου επί Κολωνώ». Μόνο που αυτή η υγρασία ποτίζει το σώμα του κοινωνικού μας ιστού και το διαλύει, χωρίς ελπίδα ανατάξεως αφού έχουμε δυναμιτίσει προ πολλού όλες τις γέφυρες κι έχουμε κατασυκοφαντήσει τα αντίδοτα στις πολιτισμικές τοξίνες που μας κατακλύζουν. Μοιραίοι κι ανώριμοι συνάμα, τραγικωμικοί κι ανώφελοι, ανεπαρκείς για τους εαυτούς μας και τους άλλους παρακολουθούμε παθητικά τις όποιες γραφειοκρατικές απόπειρες ανατάξεως της ελληνικής κοινωνίας και δεν τολμούμε ούτε να διανοηθούμε να αντιδράσουμε, παρά μόνον ονειρευόμαστε στο πιο σκοτεινό σπήλαιο της ψυχής μας, εκεί όπου εδράζεται το τέρας, ο Πολύφημος της πάση θυσία κι άνευ όρων επιβιώσεως, οραματιζόμαστε κι εμείς πως γινόμαστε ισότιμο μέλος, διακεκριμένο κι εκλεκτό των προνομιούχων, των λίγων εκείνων συμμοριών που νέμονται τα αγαθά και πίνουν «εις υγείαν των κορόιδων» σε όλους τους τομείς και ειδικά στον …πνευματικό [ο θεός να τον κάνει]. Γιατί εκεί παίζεται το μέλλον, από εκεί θα εκλεγούν αυτοί που θα μάθουν τα παιδιά μας Γράμματα. Και η κάθε σκοταδιστική εξουσία καλώς το γνωρίζει. Γι’ αυτό κάθε απολυταρχικό και φασιστικό καθεστώς, τους πρώτους που φιμώνει, περιθωριοποιεί κι εγκλείει είναι τους ελευθέρως σκεπτόμενους, εκείνους που δεν έχουν να χάσουν τίποτα και για αυτό δεν μπορείς να τους δελεάσεις με φόβους κι ελπίδες φρούδες…

Δείτε αυτή την παράσταση με την συμπάθεια των ηττημένων αλλά όχι παραιτημένων. Κάτι αλλάζει στην Ελλάδα του σήμερα. Κι είναι για Καλό. Μέσα από τους τριγμούς της κατάρρευσης του παλαιού αναδύεται η καινούργια Αναγέννηση. Ας αφήσουμε τους τέως προνομιούχους να κλαίνε για τα χαμένα κέρδη τους κι ας ανασκουμπωθούμε να λευτερωθούμε κι από αυτή τη σκλαβιά. «Κάποτε καίγαν βιβλία, τώρα καίνε μυαλά», με το να τα καταδικάζουν στη σιωπή και στην αφάνεια. Υπάρχει μεγαλύτερο έγκλημα, ειδεχθέστερη γενοκτονία από αυτήν; Όλοι ετούτοι οι διδάκτορες που περιφέρονται στις βιβλιοθήκες κατεθλιμμένοι και σιωπηλοί γιατί εκεί τουλάχιστον υπάρχει θέρμανση; Ντροπή!!! Να τους προσλάβει όλους το Δημόσιο και να τους βάλει να δουλέψουνε για το καλό όλων μας…

Αλλιώς οι φασίστες, οι παραβατικοί, οι παραλογισμένοι θα πληθαίνουν και τότε αλίμονό μας… όλοι εμείς οι φιλήσυχοι πολίτες θα ζήσουμε για πολλοστή φορά τον εφιάλτη κοινωνικών ταραχών που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί…

Βλέπετε πόσες σκέψεις μπορεί να σου γεννήσει μια ευθύβολη παράσταση με νέους και άφθαρτους ανθρώπους; Σπεύστε! Μην τη χάσετε. Κι η αγανάκτηση έχει το θεατρικό παυσίλυπό της.

Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

Info:

 

https://www.viva.gr/tickets/theater/epi-kolono-blackbox/ygrasia-stous-toixous/

 

Υγρασία στους Τοίχους

23 Φεβ – 9 Μαρ

 Επί Κολωνώ

 

 

Κείμενο:Αναστάσης Πινακουλάκης

Σκηνοθεσία: Αναστάσης Πινακουλάκης, Λάζαρος Βαρτάνης

Φωτισμοί: Ευγενία Μακαντάση

Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας

 

ΠΑΙΖΕΙ:

Στέφανος Παπατρέχας

 

 

Η Υγρασία στους Τοίχους, είναι το μανιφέστο ενός μυθοπλαστικού μακελάρη που έβαλε φωτιά στο Πανεπιστήμιό του για να το «ανακαινίσει».

Λίγα λόγια για το έργο:

Το έργο αποτελεί την μεταγραφή του πραγματικού «μύθου» του Μπρέβικ, υπεύθυνου για την μαζική δολοφονία  77 ανθρώπων στο νησί Οτόγια το 2011 στη Νορβηγία. Στην Υγρασία, ο * είναι ένας Έλληνας φοιτητής που καταδικάστηκε για μία παρόμοια πράξη που διέπραξε στο αμφιθέατρο της Σχολής του. Ο ίδιος δεν βρίσκει εγκληματική την πράξη του. Εγκληματική βρίσκει την στάση της Κυβέρνησης προς την χώρα του και ειδικότερα προς τον ίδιο. Μέσω της δημοσιότητας που πήρε μπορεί πια ν’ απευθύνει το μανιφέστο του για την ανακαίνιση του εκπαιδευτικού συστήματος και την απελευθέρωση της ατομικής σκέψης.

Με την Υγρασία στους Τοίχους, γίνεται μία προσπάθεια κατανόησης του φαινομένου-μάστιγα των μακελειών που σημειώνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα ανά τον κόσμο. Η σύγχρονη Ψυχολογία εντοπίζει σε περιπτώσεις όπως τον Μπρέβικ, το σύνδρομο της Ναρκισσιστικής Διαταραχής. Πρόκειται για ένα σύνδρομο που καλλιεργείται σε περιβάλλοντα όπου το άτομο θεωρεί πως η ιδιαίτερη ευφυΐα του δεν αναγνωρίζεται όπως του αξίζει και προσπαθεί να την επιδείξει συχνά μέσω ενός άλλου συνδρόμου, αυτού της μεγαλομανίας. Οι Γερμανοί, χρησιμοποιούν τον όρο «Schadenfreude» για να περιγράψουν την χαρά του να βλέπεις κάτι να καταστρέφεται. Πόσο ξένος είναι τελικά ο νεοφασισμός;

«Δεν μου δίνουν σπίρτα. Φοβούνται την φωτιά. Την φοβούνται όσο κι αν την ζηλεύουν.»

ΌΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ: https://docs.google.com/document/d/14YCMqWanhkiw5MXIsQF6mzFqY6Tu-ah0YapiQ1ks_wo/edit?usp=sharing

 

[με την αγορά του εισιτηρίου αποδέχεστε τους όρους χρήσης]

Μειωμένα εισιτήρια μπορείτε να προμηθευτείτε μόνο από το ταμείο του θεάτρου.

 

Advertisements
Συλλογὴ εἰκόνων | Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Διάφορα, Θέατρο, Λογοτεχνία. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.