Μαριέττα Ρήγα-Πεπελάση, Τοπία μνήμης στην Γκαλερί Αργώ.

 

Γράφει ο ποιητής, θεατρολόγος και κριτικός Κωνσταντίνος Μπούρας

 

Είμαστε όλοι τραγικά αυτοδίδακτοι. Ακόμα κι όταν έχουμε διάσημους δασκάλους. Χάρη στην επιμονή και στην ασθματική υπομονή μας διατρέχουμε την εξελικτική κλίμακα. Λίγοι διαλέγουμε τον ανηφορικό δρόμο. Οι περισσότεροι προτιμούν την πεπατημένη οδό. Επαναπαύονται στις δάφνες τους. Ολιγωρούν. Μεμψιμοιρούν όταν δεν ανταποκρίνεται η πραγματικότητα στις προσδοκίες τους. Όμως η έξωθεν καλή μαρτυρία κερδίζεται πρώτα μέσα μας. Όταν νιώθουμε καλά μ’ αυτό που κάνουμε. Όταν απολαμβάνουμε και την διαδικασία και την διαδρομή.

Όμως η αναγεννησιακή Μαριέττα Δενδρινού-Ρήγα-Πεπελάση, γεννημένη σε αρχοντική οικογένεια των Κυκλάδων, έγινε με τον καιρό από πολύφερνος κόρη, αισθαντική ποιήτρια, ψυχογράφος, μουσικός και τώρα εικαστικός. Οδεύοντας προς το Όλον δεν συναντάει εμπόδια ή δεν τα παρατηρεί. Τόση είναι η επιθυμία της ψυχής να χαράξει τα σημάδια της στο Δέντρο της Ζωής και να επηρεάσει ίσως το Συλλογικό Ασυνείδητο και την Παγκόσμια Συνειδητότητα.

Ευγενής φιλοδοξία, πολύμοχθος κοπετός, δημιουργική μανία, προς ένα ιδανικό ενός κόσμου λουλουδιασμένου. Όραμα φωτεινό κι αλλοδιαστασιακό με νεράϊδες κι άϋλα όντα που δεν θυμίζουν σε τίποτα το ανθρώπινο σώμα αλλά εικονοποιούν μιαν πραγματικότητα άλλη σε λεπταίσθητα επίπεδα της ύπαρξης, εκεί που «κάποιοι είναι γαρδένιες και κάποιοι είναι γαϊδουράγκαθα», όπως λέει η ίδια.

Τα τοπία της όμως είναι υπερβατικά αλλά και υλικά με έναν τρόπο που σε εκπλήσσει. Πέρα από τους ιμπρεσσιονιστές και τους εξπρεσσιονιστές, η Μαριέττα ζωγραφίζει την υλοενέργεια όπως διυλίζεται από τα τσάκρας, του ενεργειακούς τροχούς που «ποτίζουν» το σώμα με τον αιθέρα που το αναζωογονεί κι ανασταίνει την ασίγαστη επιθυμία για ζωή.

Οι αισθήσεις της, οι πέντε αισθήσεις δεν παίζουν σημαντικό, πρωτεύοντα ρόλο σε αυτό το εγχείρημα. Κοιτάζει μέσα της σαν το «ρόδο της Ιεριχούς» που συστρέφεται μέχρι να πέσει επάνω του το ζωογόνον ύδωρ. Έτσι είναι κι η Μαριέττα. Ένα όρος συναισθηματισμού, μια έρημος που διψάει για θετικές ενέργειες, ένα τοπίο που ανατριχιάζει κάτω από το χάδι του ΗΛΙΟΥ. Είναι εν τέλει η ίδια η Μάννα Γαία που σμίγει ερωτικά με τον Ουρανό για να δώσει την ποικιλομορφία των όντων που βλέπουμε σήμερα κι άλλα που δεν αντέχει η ανθρώπινη όρασή μας αφού βρίσκονται έξω από το ορατό φάσμα και λούζονται από ένα άλλο Φως.

Φωτισμένος Άνθρωπος είναι εκείνος που τολμά κι εκτίθεται προς όφελος των συνανθρώπων του. Εκείνος που πάσχει και συμπάσχει αλλά όχι μάταια, όχι για προσωπική κατανάλωση, μήτε για να πει πως υπάρχει κι αυτός ή πως πέρασε από τούτο το χιλιοπατημένο μονοπάτι.

Η Μαριέττα διαλέγει την δύσβατον ατραπόν προς την Σοφίαν, την Γνώσιν, την Αρμονίαν, πυθαγορείαν και κλασικήν. Είναι ένα βουνό αγάπης που βιάζεται να διασκορπιστεί στο σκοτεινό σύμπαν και να το διαμελίσει σε χιλιάδες νεογέννητους γαλαξίες.

 

Με Αγάπη και τρυφερότητα,

 

Δρ. Κωνσταντίνος Β. Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

 

info:

http://www.argo-gallery.gr/

Ρήγα – Πεπελάση Μαριέττα φυλλάδιο της έκθεσης σε pdf
ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

 

“Τοπία μνήμης”

 

Εγκαίνια: Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2020

 

Διάρκεια έως 8 Φεβρουαρίου 2020

 
Πληροφορίες

Πραγματικότητες και μεταισθήσεις

Σπάνια συναντά κανείς ανθρώπους με πηγαίο ταλέντο και ικανότητες παρατήρησης, εμβάθυνσης, συνδυασμού και συσχετισμών των ερεθισμάτων που δέχονται από πρόσωπα, καταστάσεις και πράγματα της ζωής ή κι αναπάντεχα γεγονότα, τα οποία μαζί με μνήμες κι εντυπώσεις, μετατρέπονται σε μεταισθήσεις. Η Μαριέττα Πεπελάση ανήκει σε αυτήν την κατηγορία των δημιουργών, που διαθέτουν το χάρισμα να μετουσιώνουν κάθε τι που τους συγκινεί ή τους προβληματίζει, μετατρέποντάς το σε ήχο, χρώμα και λόγο, καθώς η μια παράμετρος συμπληρώνει την άλλη, ως προς την κατανόηση της ιδιαίτερης προσωπικότητας  αυτής της δημιουργού.

Τα εναύσματα που αντλεί από την φύση και την ζωή, από την περιρρέουσα κάθε φορά ατμόσφαιρα, αλλά και από τα ύφαλα των καταστάσεων που βιώνει, τα επεξεργάζεται η Μαριέττα συνθετικά, σαν οργανικά ολοκληρώματα, διαμορφώνοντάς τα σε αυτόνομα έργα. Έργα, στα οποία είναι εμφανές το πηγαίο στοιχείο, η ελευθερία της έκφρασης, η αισθαντικότητα, ο εσωτερικός έλεγχος της δομής και η νηφαλιότητα μιας επιφάνειας που έχει ωστόσο απορροφήσει εντός της συγκρουσιακούς κραδασμούς, που διαφαίνονται στις εναρμονιζόμενές τους αντιθέσεις, χωρίς όμως αυτές να διασπούν το ύφος, την ατμόσφαιρα, το κλίμα και την μορφική κάθε φορά ιδιοσήμανση του συνόλου.

Ανεξάρτητα από την λογοτεχνία που γράφει και την μουσική που συνθέτει, θέλω εδώ να αναφερθώ στην εικαστική της ενασχόληση, θυμίζοντας πως η Μαριέττα ζωγραφίζει εδώ και πολλά χρόνια, έχοντας παρουσιάσει με επιτυχία ορισμένες ενότητες έργων της, που εκτιθέμενες σε Αίθουσες Τέχνης έχουν αποδεδειγμένα τύχει θερμής αποδοχής από το κοινό. Στην προκειμένη ενότητα, η εικαστική δημιουργός παρουσιάζει αφαιρετικές επί το πλείστον και χειρονομιακά εξπρεσσιονίζουσες «εικονοπλασίες» που αποκαλύπτουν μέσα από χρωματικά και σχεδιαστικά μορφώματα, τις μεταισθήσεις μιας σύνθετης κατά τα άλλα πραγματικότητας, που αφορά στον διάλογο συνείδησης και υποσυνειδήτου, χωρίς ωστόσο αυτή η διαλεκτική σχέση να διασπά το ελεγειακό κλίμα και την φωταυγή ατμόσφαιρα που δημιουργεί το κάθε της έργο.

Ο χώρος και ο χρόνος στα έργα της Μαριέττας Πεπελάση μετατρέπονται σε μια αλληλουχία δονήσεων, ρυθμών και κραδασμών, η οποία αφενός διατηρεί το ύφος καθεμιάς σύνθεσης, τις εσωτερικές ισορροπίες όπως και την αυτοδυναμία της, αφετέρου δημιουργεί μέσα από τις αντιστικτικές τονικότητες θερμών και ψυχρών χρωμάτων, κάποιες οργανικά  μορφοδυναμικές εντάσεις. Αυτές οι εντάσεις δραστηριοποιούν στον θεατή στοχασμούς και συνειρμούς, προερχόμενους από όσα βλέπει, καθώς αφουγκράζεται μουσικά σχεδόν το χρώμα, την φωτεινότητα, την λάμψη ή το θάμπωμά του, σαν να προέρχεται αυτό από ένα βλέμμα δακρυσμένο. Άλλοτε πάλι, οι εικαστικά κυμαινόμενες εντάσεις – που περιθάλπουν πολλές φορές και συγκαλυμμένη οδύνη – στα συγκεκριμένα έργα της Μαριέττας Πεπελάση καλλιεργούν, μέσα μάλιστα από έναν υφέρποντα τρόπο και λόγο αναφοράς, κάποιες χαρακτηριστικές πυκνώσεις κι αραιώσεις, που δίνουν οργανική υπόσταση στο εικαστικό πεδίο. Σε αυτές άλλωστε οφείλεται η αίσθηση της κινητικότητας που αποπνέουν οι παλλόμενες επιφάνειες της ζωγράφου, τις οποίες εκείνη  διαπραγματεύεται με ελεγχόμενο λυρισμό και ποιητική ενατένιση, μεταφέροντας ασυναίσθητα στον θεατή μια οικεία και την ίδια στιγμή κάποια παράδοξη, όσο κι αινιγματική υπαρξιακή ατμόσφαιρα, στο ύφος πότε του ονείρου, της εμπράγματης επίσης ζωής κι άλλοτε πάλι του μεταφυσικού διερωτήματος.

Αθηνά Σχινά

Ιστορικός Τέχνης & Θεωρίας του Πολιτισμού, ΕΚΠΑ

 

 

Τα νέα έργα της Μαριέττας Ρήγα -Πεπελάση είναι μια αποφασιστική στροφή στο έργο της ζωγράφου. Με  μια πολύ ιδιωματική γραφή, οι χρωματικές κηλίδες που διαχέονται σε σφουμάτες αύρες ενεργοποιούν ένα ευρύ χρωματικό φάσμα. Συνθέσεις που κλείνουν στο πλαίσιο τους από την ενατένιση ως τη μεγεθυμένη εκ του σύνεγγυς της ύλης, εικόνες του κόσμου. Δείχνουν τον τόπο, την κορυφογραμμή στον ορίζοντα μέσα από το πανταχού παρόν νερό. Ο τόπος είναι η θάλασσα ή πέρα από την θάλασσα; Με ελάχιστα σημάδια οριοθετούνται τα πλάνα στις αποστάσεις και με μια υπερβατική ευαισθησία αισθητοποιούνται  σε χρωματικές διαθλάσεις τα μόρια στην ατμόσφαιρα που μεσολαβεί από τον θεατή τους. Είναι μορφές που ανασύρονται από ένα συλλογικό υποσυνείδητο, σχηματίζοντας ένα déjà vu που χάνεται στο βάθος του χρόνου. Με το εκστατικό το βλέμμα της δημιουργού τους ανακαλύπτουμε αυτά τα “πρωτόπλαστα” τοπία που στον ιλαρό φωτισμό τους, μοιάζουν σα να μην πέρασε φωτιά πολέμου από πάνω τους ή το νερό να έπλυνε κάθε σημάδι οδύνης και καταστροφής. Το νερό κυρίαρχο, ασίγαστο, συντελεί στην κάθαρση και συμμετέχει οργανικά στην υλοποίηση του έργου σαν αρχή και προϋπόθεση ζωής. Ας βρούνε αυτές οι εικόνες τις ρωγμές που θα περάσουν να ενωθούν με τα είδωλά τους στα μύχια κάτοπτρα του νου μας. Το αξίζουν.

Αλέξης Βερούκας

Ζωγράφος

 

 

 

Ευγενική στήριξη – σχεδιασμός : Εκδόσεις Σμίλη

 

 

 

Η Μαριέττα Ρήγα Πεπελάση στηρίζει τη ΜΑΦ «Γαλιλαία».

 

Συλλογὴ εἰκόνων | Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Εικαστικά. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.