Πέρσες βάρβαροι, με …ερασμιακή προφορά

«Πέρσες» του Εθνικού Θεάτρου στην Επίδαυρο επί κορωνοϊού… με μια καταπληκτική Λυδία Κονιόρδου

Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

Αν είχαμε άλλους δέκα εκπαιδευμένους και εξελιγμένους ηθοποιούς με έκδηλη πνευματικότητα σαν την Λυδία Κονιόρδου θα μπορούσαμε να ελπίζουμε σε μια κάποια ανάσταση του πεθαμένου προ πολλού αρχαίου δράματος. Αυτή η θηριώδης εκφραστική οντότητα θα μπορούσε να γεμίσει σκηνή και ορχήστρα μόνη της και να την καταλαβαίνουν ακόμα και οι αλλόγλωσσοι. Είναι πια τόσο στυλιζαρτισμένη και κωδικοποιημένη η ερμηνευτική της που παύει να είναι κώδικας και ύφος αναγνωρίσιμο και γίνεται αρχετυπική, τοτέμ προϊστορικό που αντιστέκεται στις ανεμικές μιας πολιτιστικής παρακμής που όμοιά της εβίωσαν οι Έλληνες στο τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου. Δυστυχώς ζούμε σε καιρούς χαλεπούς, παραζαλισμένοι από την επίπλαστη Αφθονία και την παραισθητική ασφάλεια. Μεταβαίνουμε σε ένα άλλο στάδιο κάποιου ανώτερου πολιτισμού που τώρα γλυκοχαράζει και η όποια Αναγέννηση θα είναι ευπρόσδεκτη σαν το πρώτο ψιλόβροχο στην έρημο.

Μέχρι τότε, διάγουμε καιρούς αντιπνευματικούς, υλιστικούς, εκεί που το μεγαλείο των αρχαίων δραματικών ποιητών ακούγεται παράταιρο, όχι όμως και παράφωνο, αφού συνηχεί την κοσμική αρμονία των σφαιρών που υπαινίχτηκε ο Πυθαγόρας, ο Σαίξπηρ και τόσοι άλλοι φωτισμένοι ανά τους αιώνες.

Η Επίδαυρος την εποχή του κορωνοϊού είναι άψογα οργανωμένη και τέλεια συντονισμένη στην υποδοχή του πλήθους των προσκυνητών που συρρέει ακόμα και παρ’ όλα αυτά εκεί αναζητώντας ίσως το νήμα με την βαθύτερη ψυχή της ανθρωπότητας πριν χάσει τη σύνδεση με τη σωματικότητα και το διονυσιακό στοιχείο, χωρίς το οποίο κάθε βίος άχαρος καθίσταται και άνευ ενθουσιασμού ζωογόνου.

Η παράσταση του Δημήτρη Λιγνάδη επέδειξε σεβασμό στο αργολικό τοπίο του εύηχου κοχυλιού. Το σκηνικό λιτό, η ορχήστρα ακάλυπτη έτσι ώστε να αναδύεται κρουστό και το τελευταίο ημιτόνιο, όταν υπήρχε. Καλός ο Άγγελος. Σα να ξεπήδησε από το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Οι δύο όμως ηθοποιοί που υποδύθηκαν το είδωλο του Δαρείου και τον αλαζόνα Ξέρξη έσκουζαν σαν τους χοίρους της Κίρκης, αν τους πατούσες την κοιλιά παρατεταμένα.

Η παραδοσιακή μουσική που εμβολίστηκε στην παράσταση ήταν μια καλή ιδέα που δεν αξιοποιήθηκε όμως.

Αυτό με τους υπέρτιτλους είναι ευκολία αλλά και παγίδα. Γιατί ο θεατής συγκρίνει αυτά που ακούγονται με εκείνα που προβάλλονται και ανακαλύπτει τις διαφορές. Γιατί δεν κοιτάνε οι καλοί και άξιοι ηθοποιοί τις οθόνες ώστε να αποφεύγουν ατοπήματα.

Όσο για την ερασμιακή προφορά, ΓΕΛΟΙΑ ΚΑΙ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΗ, μόνον ως παρωδία των κλασικών κειμένων μπορεί να εκληφθεί από τον σύγχρονο επαρκή θεατή. Εκτός αν ο σκηνοθέτης υπονοεί πως οι βάρβαροι Πέρσες μιλάνε την αττική διάλεκτο, όπως οι σύγχρονοί μας τα βρεττανικά αγγλικά, με τέτοια προφορά που τα καθιστά αγνώριστα.

Προτείνω την Λυδία Κονιόρδου για το Μεγάλο Βραβείο ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ για το σύνολο της μέχρι τώρα σταδιοδρομίας της.

 

Μετά Λόγου Γνώσεως,

 

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

 

Info:

https://www.viva.gr/tickets/theatre/greekfestival/perses-tou-aisxylou/

ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

24 – 26 ΙΟΥΛΙΟΥ / 21:00

ΠΡΕΜΙΕΡΑ

Εθνικό Θέατρο – Δημήτρης Λιγνάδης

Πέρσες

του Αισχύλου

Οι Πέρσες (472 π.Χ.) είναι το παλαιότερο πλήρες δράμα που σώζεται στις μέρες μας και, ταυτόχρονα, ένα ιστορικό ντοκουμέντο για τη σημαντικότερη σύγκρουση της δεύτερης περσικής εισβολής στην Ελλάδα, τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Μια από τις πιο καθοριστικές συγκρούσεις στην ιστορία της ανθρωπότητας αποτελεί το θέμα της τραγωδίας του Αισχύλου, ο οποίος πήρε μέρος σ’ αυτήν.

Χωρίς θριαμβολογίες και κομπασμούς, και με σεβασμό στην οδύνη των ηττημένων, ο ποιητής παραδίδει έναν ύμνο για την ελευθερία του ατόμου και αντιπαραθέτει τα δημοκρατικά ιδεώδη απέναντι στη δεσποτική μοναρχία και την τυφλή υποταγή στην εξουσία. Η νίκη στεφανώνει εκείνους που πράττουν με σύνεση, ενώ ο μηχανισμός της δικαιοσύνης τιμωρεί όποιον, με οδηγό την αλαζονεία, ξεπερνάει τα όρια, προσβάλλοντας, με την έπαρσή του, θεούς και ανθρώπους.

Η αγορά αυτού του εισιτηρίου ισχύει μόνο για ένα άτομο και αποκλειστικά και μόνο για την ημερομηνία, εκδήλωση και θέση για την οποία έχει εκδοθεί, διαφορετικά δεν θα επιτραπεί η είσοδος στον κάτοχο.

Το κάθε εισιτήριο είναι αυστηρά προσωπικό και δεν μεταβιβάζεται.

Τα διαζώματα είναι αριθμημένα και η θέση που επιλέγεται είναι και η οριστική.

Διαβάστε αναλυτικά τους Όρους Χρήσης (http://greekfestival.gr/oroi-chrisis/)

 

Συλλογὴ εἰκόνων | Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Θέατρο, Λογοτεχνία. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.